Democratie

DEMOCRATIE

(een ouderwets gedicht) / Dane Beerling 1993

Als ’t water stijgt
’t wezen redeloos maakt en
’t gevoel geeft te zullen stikken in
andermans onzuiverheid, even giftig als het zwartste zwart,
waardoor ook ’t allerkleinste zoeken zal
naar een schuilplaats dicht bij God
en desondanks die vluchtweg afgesloten vindt…
dat dan de mens zich gordt voor strijd om ’t behoud van d’ eigen grond
en ik, God lof, het wèl heb en gelukkig kind
in ’n warm huis op ’t groen van dit tolerant’ en gastvrij’ land

als dijken tot slot
– en na moeizaam werken –
het water de bochten geeft en maakt
dat zo de stroom het land tot vorm dwingt en waarop de bouwer staat,
breeduit ’t massieve lijf in somber zwart en grijs,
met in ’t oog het blauw der lucht als staal,
en zich met Hem dan één weet, uitverkoren is
– en in ’t geloof dat d’ opdracht van de Gode komt en ’t dus is welgedaan –
vervult ook mijn hart zich met trots en stroomt door
mijn’ aderen het warme rood gelijk ’t goede water

maar is het gespuis, dat stinkt en met golven komt
– dreigende donker –
dat graaft, wroet in ’t geschenk van eeuwen her
– geprezen zijt Gij! –
daaraan knaagt en daarin bressen slaat en met wrede bijl de wortel snijdt
en ’t zuiv’re bloed: de stroom die rijkdom bracht en
– op vreemde kust –
’t machtig’ bulderen der kanonnen en van mensen slaven, koopwaar,
maakte
of gelijk aan God,
de stroom die ’t ginds stormen liet gelijk ’t Godsgericht,
is ’t gespuis dat ’t zuiv’re bloed besmeurt, verziekt, vermengt met drek,
en uit de rijk gevulde ruiven ‘steelt’?

mijn God, ik weet ’t niet
en ook dat ik voor de poort’ de onzalige horden laat
– Het Is Goed –
en zo nog slechts ’t skelet laat zien van ’t Grieks geschenk.

—————