Wilders en de Tweede Kamer

jun 01

Wilders en de Tweede Kamer

Wilders had al eerder gepleit voor “kopvoddentax” speciaal voor de vrouwelijke immigranten met een Islamitische achtergrond vanwege het dragen van hoofddoeken. Als ik hem (Wilders) in de Tweede Kamer zie ontkom ik er niet aan om juist naar zijn kop te kijken en me daaraan te ergeren en dus juist voor die verschrikkelijke haardos te pleiten voor kopvoddentax. De hoofddoekjes van Islamitische vrouwen vind ik in de meeste gevallen héél elegant!

Hebt u gezien hoe hij, Wilders, tijdens het debat met en over de VVD’er Harbers elke gelegenheid aangreep om naar voren te lopen teneinde zijn gif over migranten en vluchtelingen te spuien, begeleid door schaamteloos instemmend hard op de tafels geklop van de kant van zijn medestanders? Dat die kloppers, vertegenwoordigers van het volk waarvan beweerd wordt dat die zich gedekt weet door de Nederlands Joods-christelijke waarden, zich daarvoor niet schamen is voor mij een gruwelijk raadsel! Telkens als Wilders zijn anti-emigrantenhaat uit, zonder enige rem daarop, komen herinneringen bij mij boven aan de tijd dat ons, Indo’s, in Holland werd toegeroepen : “Indo’s go home!” en “Rot naar je apenland!” en dat er op ons werd gelet dat we géén rijst aten maar stamppot met worst. Ik had en heb niks tegen stamppot met worst, maar nasi goreng liet en laat ik ook niet links liggen.
“Nee!”, zeg ik dan tegen mezelf “de tijden zijn niet veranderd dus blijf alert!”
Dane Beerling, Amsterdam 22-5-’19

Bij de foto: In 1947 gingen we, zes van de zeven kinderen, met mijn vader naar onze Hollandse Opa en Oma in Amsterdam. Mijn jongste zusje, ze was toen een jaar of 5, bleef bij mijn moeder in Indonesië achter. We zouden maar voor één jaar in Holland blijven en dan weer terug naar Indonesië gaan, maar we, mijn vader en zes kinderen, bleven echter in Holland. Mijn vader en wij kinderen drongen vanuit Holland bij mijn moeder steeds aan om de kleine meid op kosten van mijn vader naar Holland te sturen, mijn moeder reageerde nooit op die brieven. Zo kwam het dat ik mijn jongste zusje Yvonne pas terugzag toen ze vijftig jaar was en moeder van acht kinderen. Later ben ik een paar keer naar Indonesië” geweest en logeerde bij mijn zusje ginds en elke dag was een feestdag met haar hele familie. Enkele kinderen zijn getrouwd met iemand van Mohammedaanse afkomst, weer anderen met iemand die Katholiek is. Bij dat heerlijke samenzijn speelden de verschillen in geloof geen enkele rol, in tegendeel! Ik had doorlopend het gevoel van thuis zijn! Daarom kan ik heel erg woedend zijn als Wilders (en ook anderen) beledigende uitlatingen doen aan het adres van Islamieten! Yvonne is helaas onlangs aan een hartkwaal gestorven.

Op de foto ziet u linksboven mijn zusje en twee van haar hoofddoekjes dragende dochters. Achter de tafel met taart midden op de foto zit Yvonne met drie van haar kleinkinderen.