EEN DOOSJE MOLENTJES (PLUS TOEVOEGING*)

Een doosje Hollandse molentjes in ruil voor zitting nemen in de Veiligheidsraad van de VN.

De VN maakt graag de indruk te bestaan uit wijze mensen die op velerlei terreinen deskundig zijn maar, geloof het of niet, vooral op het terrein van oorlog en vrede. Ikzelf heb grote twijfels als het gaat om deskundigheid op het terrein van de vrede. Recent voorbeeld is het ingrijpen in Irak waar Sadam Hoessein over zeer gevaarlijke massavernietigingswapens zou beschikken, werd ons door Amerika aan onze neuzen gehangen. Het leidde ertoe dat militair werd ingegrepen in Irak en Sadam Hoessein geëlimineerd. Nederland, onder leiding van Premier Balkenende, steunde dat ingrijpen “politiek”, dus zonder militairen en wapens. Overal elders in de wereld steunde Nederland de vredespogingen wél door middel daarvan, zonder succes. Daarom mogen we ons best de vraag: “Waarom een “Veteranendag”?” stellen.
Irak kreeg, met steun van Amerika, een compleet nieuwe regering en een compleet nieuw leger, terwijl het oude zonder een cent de laan uit werd gestuurd en we nu, dankzij hun kennis van de krijgs- en terreurmethoden van Hitler Duitsland, met een IS zitten waar ook wij nu ook tegen vechten. Aanvankelijk deed Nederland met hun F16’s alleen mee om IS in Irak te bombarderen, maar al gauw deden we dat ook in Syrië en droegen we zo bij aan het ‘vluchtelingenprobleem’ en aan de verdrinking op zee van vele duizenden van hen. Niettemin kwam onze minister van defensie onze F16 vliegers bij thuiskomst met al geopende flesjes bier verwelkomen…
Aan het elimineren van Khadaffi van Libië heeft Nederland eveneens bijgedragen en zo meegewerkt aan het ook daar setleden van IS. Ook in Afghanistan zaten onze militairen een tijd, maar nu is dat land gewoon weer een bolwerk van de Taliban geworden met hun terreuraanslagen waar ook Pakistan onder is gaan lijden. IS zit ook in Bangladesh. Vrede?…

Nederland wil in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zitting hebben. Nou zo moeilijk is dat niet en kwaliteit om er goed werk te doen is nergens voor nodig, blijkt uit het bovenstaande. Het enige dat Nederland moet doen – en ook doet – is een grote hoeveelheid poppetjes in Hollandse boerenklederdrachten, of gemaakt van Delftsblauw, of molentjes met vlaggetjes etcetera in een rood-wit-blauwe doos met oranje lint uitdelen aan de reeds in de VN zitting hebbende leden van andere landen. Dól zijn die lui op die typisch Hollandse cultuuruitingen. Maar kennelijk zijn de cadeautjes deze keer wat aan de zuinige kant geweest, want van de twee jaar mag Nederland er maar één zitten. Het andere jaar is voor Italië. Toch vertelde onze minister van Buitenlandse Zaken Koenders dat ie wel degelijk succesvol heeft geopereerd doormiddel van die cadeautjes én doormiddel van zijn voorstel om die twee jaar onderling te verdelen door met de Italianen op z’n Nederlands te gaan ‘polderen’, met als resultaat dat ene jaar. Echter, tijdens een uitzending van “Met het oog op morgen” vertelde een Nederlandse verslaggever vanuit Italië dat niet Koénders maar de Italiánen met het ‘polderen’ zijn gekomen om die twee jaar onderling te verdelen. Ja, ze, de Italianen, hebben dat polderen van Nederland afgekeken. Dat mag Koenders misschien wél op zijn conto schrijven.
Dane Beerling, 2 juli 2016

*) Toevoeging Dane Beerling, 7 juli 2016:

Een onderzoek in Engeland over de Irak oorlog en de betrokkenheid van Engeland daarbij, toont aan dat die oorlog volkomen ten onrechte is gevoerd. De toenmalige premier van Engeland, Blair, zegt nu, naar aanleiding van dat onderzoeksrapport dat hij (ten opzichte van de Amerikanen) “te goedgelovig was”. Een moeder van een toen gesneuvelde Engelse militair riep dat Blair vanwege het meedoen aan die Irakoorlog “Een terrorist is”. Andere nabestaanden applaudisseerden daarop luid en instemmend.
Ook in Nederland is enige aandacht geschonken aan de conclusies uit dat Engelse onderzoeksrapport, zónder daaraan de rol van Nederland te koppelen. En die rol hádden we, en hébben we nog steeds nu die oorlog is gaan escaleren en onze betrokkenheid ook militair praktisch is geworden. Dat alles hebben we te danken aan de toenmalige Premier van Nederland Balkenende en zijn kabinet. Ik ga niet mee met de term “terrorist” t.a.v. Balkenende, maar wat ik wèl blijf beweren is dat conclusies als die in dat Engelse rapport ook voor Nederland gelden door die oorlog destijds ‘politiek te steunen’, zoals Balkenende namens zijn kabinet aankondigde. Het lijkt mij daarom gerechtvaardigd om ook in Nederland een dergelijk onderzoek te doen. Al was het maar “om ervan te leren”, zoals Blair zegt. Ik voeg daaraan toe: “En ook om te voorkomen dat we ons opnieuw door Amerika een oor laten aannaaien.”